Ronen Eidelman

Hebrew and English texts below

 

شارع حسن بك زاوية أبو لغد - رونين إيديلمان
تخطيط ونصب فني

29.9.2007
حديقة تشارلز كلور، متنزه تل أبيب، حي المنشية

يرسم رونين إيدليمان بواسطة عربة تخطيط تابعة لملعب كرة قدم مُخطَّطَ الشوارع والمنازل في حي المنشية. ينفذ هذا التخطيط قرب الشاطئ على الحدود ما بين تل أبيب ويافا الحديثة، على عشب حديقة تشارلز كلور، في حين أنّ عائلات من يافا، ومهاجرين عمال من نبي شانان وطلاب من فلورنتين وشباب ناجحين من نفي تصيديك يجلسون ويلعبون كرة القدم، ويقيمون حفلة شواء. ومجموعة أشخاص بلباس أبيض تتدرب اليوجا وعرائس وعرسان يلتقطون صورا لأنفسهم على خلفية غروب الشمس.

حي المنشية الذي أقيم في سبعينيات القرن التاسع عشر كضاحية من ضواحي يافا المسلمة، مقبور تحت عشب حديقة تشارلز كلور. بعد عام 1948 دخلنا إلى الحي، الذي دمّر أثناء احتلاله من قبل المنظمة العسكرية القومية في أرض إسرائيل (إتسل) على يد مهاجرين يهود معظمهم من ناجي الكارثة. وفي منتصف سنوات الستين دمر الحي بالكامل وأقيمت مكانه حديقة تشارلز كلور.

إيديلمان يعيد إلى السطح شوارع وبيوت حي المنشية. الخطوط البيضاء ترسم مخطط الحي الذي كان موجودا أسفل العشب الذي يكسو حديقة تشارلز كلور – الشوارع وما بينها – أشباح المنشية. الرسم بخطوط بيضاء يستحضر إلى الذاكرة التخطيط الذي تنفذه الشرطة في مسرح جريمة القتل، ولكن في هذه الحالة فإن الجريمة هي قتل البيوت، القتل المعماري والقتل الثقافي لمدينة يافا. وفي المقابل، يتحدث هذا التخطيط بلغة كرة القدم وعشب الحديقة واستخداماته في أيامنا هذه. الخطوط الموجودة في ملعب كرة القدم واضحة للغاية لكنها لا تعرقل حركة السير. وبشكل مشابه لحدود ملعب كرة القدم يرسم إيديلمان من جديد حي المنشية دون أن يمثل ذلك عقبة أو يعرقل مجرى الحياة في حديقة تشارلز كلور، ولكنه رسم لا بد من ملاحظته والانتباه له.

—————————————————————————————————————————————–

רחוב חסן-בק פינת אבו לוע’וד – רונן אידלמן
עבודת סימון ומיצג

29.9.2007
גן צ’ארלס קלור, טיילת תל-אביב, שכונת מנשייה

רונן אידלמן מסמן בעזרת עגלות סימון של מגרשי כדורגל את גריד הרחובות והבתים של שכונת מנשייה. הסימון נעשה בקרבת הים, בגבול בין תל אביב ליפו של ימינו, על הדשא של גן צ’ארלס קלור, בזמן שמשפחות מיפו, מהגרי עבודה מנוה שאנן, סטודנטים מפלורנטין ויאפים מנוה צדק יושבים, משחקים כדורגל, עושים מנגל. קבוצה בבגדים לבנים מתאמנת ביוגה וכלות וחתנים מצטלמים על רקע השקיעה.

שכונת מנשייה קבורה מתחת לדשא של גן צ’ארלס קלור. היא הוקמה בשנות השבעים של המאה התשע-עשרה כשכונת פרוור מוסלמית של יפו. אחרי 1948 נכנסו לשכונה, שנהרסה במהלך כיבושה על-ידי האצ”ל, מהגרים יהודים, חלקם הגדול ניצולי שואה. באמצע שנות השישים השכונה נהרסה כליל ובמקומה הוקם גן צ’רלס קלור.

אידלמן מעלה אל מעל לפני השטח את הרחובות והבתים של מנשייה. קווי הסימון הלבנים מסמנים את השכונה שהייתה מתחת לדשא של גן צ’רלס קלור- רחובות ובניינים - רוח הרפאים של מנשייה. הסימון בפס לבן מזכיר את הסימון המשטרתי של זירת הרצח, במקרה זה רצח הבתים, הרצח הארכיטקטוני, הרצח התרבותי של יפו. במקביל, הוא מדבר בשפת הכדורגל והדשא של הגן ושל השימוש העכשווי הנעשה בו כיום. הקווים במגרש הכדורגל ברורים מאוד אולם הם אינם מפריעים לתנועה. בדומה לגבולות של מגרש כדורגל, מסמן אידלמן מחדש את שכונת מנשייה, מבלי להיות למכשול או להפריע לחיים המתנהלים כיום בגן צ’ארלס קלור, אלא רק סימן שיש להתחשב בו.

——————————————————————————————————————————————

Hassan Beck Street on the Corner of Abu Lughd – Ronen Eidelman
Performance and Marking Work

September 29, 2007
Charles Clore Park, Tel Aviv Promenade, Manshia Quarter

With the help of soccer field marking equipment, Ronen Eidelman marks out the grid of streets and houses of the Manshia Quarter. The marking is done near the sea, on the border between present day Tel Aviv and Jaffa, on the grassy lawns of the Charles Clore Park, while families from Jaffa, laboring immigrants from Neve Sha’anan, students from Florentine and yuppies from Neve Tzedek sit around, play soccer and barbeque. A group of people dressed in white is practicing yoga; while brides and grooms are being photographed with the setting sun in the background.

The Manshia Quarter is buried deep beneath the grassy lawns of Charles Clore Park. It was established in the seventies of the nineteenth century as a Muslim suburban neighborhood of Jaffa. After 1948, Jewish immigrants, most of whom were Holocaust survivors, came to the quarter which had been destroyed during its occupation by Etzel. In the middle of the sixties the quarter was totally demolished and in its stead the Charles Clore Park was built.

Eidelman brings the streets and houses of Manshia up to the surface. The white lines delineate the quarter that lies under the grassy lawns of Charles Clore Park – the streets and buildings – the ghost of Manshia. The markings, made with white lines, are reminiscent of police markings at a murder scene, in this case the murder of the houses, the architectural murder, the cultural murder of Jaffa. At the same time he speaks in the language of soccer and the lawns of the park and the current use of it nowadays. The lines in the soccer field are quite clear; however they do not interfere with the traffic. Similar to the borders of the soccer field, Eidelman redefines the boundaries of the Manshia Quarter without constituting an obstacle or hindering the present day life that continues to carry on in Charles Clore Park; he only made a mark that must be taken into consideration.